Hero beantwoordt vragen over kandidaten, formules, agenda en pijplijn. Hij haalt zijn antwoord uit de CRM zelf en niet uit zijn geheugen, hij kan uitsluitend lezen en hij krijgt geen enkele naam te zien. Ook niet als je erom vraagt.
“Welke formules passen bij deze kandidaat en kan ik hem voordragen?”
Anders: het dossier openen, het cv doorlezen, de matching draaien en bij elke formule apart nakijken of zij op dit moment iemand kan ontvangen.
“Wie ligt er stil in selectie en hoe lang al?”
Anders: het bord langslopen en per kaart de laatste beluitkomst opzoeken.
“Welke formules kunnen nu iemand ontvangen?”
Anders: elk formuledossier openen om te zien of de kernpunten zijn vastgesteld.
Het antwoord staat er telkens al. Het staat alleen verdeeld over vier schermen en niemand opent er vier voor een vraag van tien seconden.
Een assistent die alles zegt te kunnen, kan niets nakijkbaars. Dit is de volledige lijst. Alles wat Hero antwoordt komt uit een van deze negen en uit niets anders.
Op traject, sector, provincie of prioriteit. Hij geeft er hoogstens twintig terug en meldt erbij hoeveel er werkelijk zijn gevonden. Dat laatste stond er niet altijd bij en toen las “twintig kandidaten” als het totaal, terwijl het er vierenveertig waren.
Traject, score, laatste contact, de competentieniveaus die uit de intake zijn vastgesteld en, even belangrijk, welke er nog niet zijn vastgesteld.
Voor vragen over ervaring, opleiding of financiële ruimte die niet uit het dossier te halen zijn. Naam, e-mailadres en telefoonnummer gaan eruit voordat de tekst vertrekt.
Hij zit niet zelf formules te vergelijken maar draait de matchingengine van de CRM, dezelfde die het kandidaatscherm gebruikt. Twee berekeningen op dezelfde vraag lopen vroeg of laat uiteen en dan is er geen goede meer.
Op sector of op status: een klant of een prospect die zijn eigen concept wil gaan franchisen.
Inclusief welke kernpunten nog niet zijn vastgesteld en of die formule op dit moment überhaupt iemand kan ontvangen. Dat staat bij het antwoord en niet in een voetnoot: anders adviseert hij een voordracht die het systeem gaat weigeren.
Tijd, soort en status van elke afspraak. Geen namen, ook niet van de deelnemers.
De volledige telling per traject en per status. Vraag je “hoeveel”, dan telt hij en schat hij niet: deze telling kent geen bovengrens.
Instroom, in behandeling, afgewezen en geplaatst.
In de CRM staat een compleet mens. Dat moet ook: je belt hem op, je stuurt hem een bevestiging en je legt vast wat hij heeft verteld. Alles hieronder staat in het dossier en blijft daar.
De grens ligt in de code, niet in een instructie aan het model
Geen schuilnaam uit een apart register. Het is letterlijk het nummer van dat dossier. Daardoor is er geen tweede lijst die uit de pas kan lopen met de eerste en is terugzoeken een gewone opzoeking, geen vertaalslag.
Van de tweeëntwintig kenmerken staan er achttien vastgesteld, twee waarschijnlijk, één te verifiëren en één onbekend. Onbekend telt nooit als goed en blokkeert bij een uitsluitingsregel.
De gezinssituatie, de loopbaan, de drijfveren en de omzetcijfers van een eigen zaak. Zonder dat verhaal blijft er een opsomming van velden over en is er geen kandidaatvoorstel te schrijven.
De naam, de adressen en de nummers zijn er dan al uit. Wat overblijft beschrijft een mens zonder hem aanwijsbaar te maken.
Een instructie die zegt “gebruik nooit een naam” is een verzoek aan het model en geen grens. Een model dat een naam in zijn context krijgt kan hem herhalen. Staat de naam er nooit in, dan kan hij ook nooit uit komen. Dat is het verschil tussen een regel en een bouwwijze.
Elk van deze vier heeft een eigen reden om anders te worden behandeld dan de rest. Die redenen zijn er stuk voor stuk bij gekomen doordat er iets doorheen glipte.
Bij een dossieropvraag weten we om wie het gaat, dus de naam hoeft niet te worden herkend maar wordt letterlijk vervangen: voluit, alleen de voornaam en alleen de achternaam. In die volgorde, want andersom blijft er van een dubbele naam een halve staan.
Een kandidaat kan meer nummers hebben: een zakelijk nummer, dat van een partner. Zolang alleen het hoofdnummer werd vervangen zag de laag er volledig uit en dekte zij de helft. Dat is dezelfde soort fout als maskeren op veldnaam: sluitend van buiten, lek van binnen.
Andersom pakt het telefoonpatroon het cijferblok uit de IBAN en blijft de landcode met de bankcode staan, met het verkeerde etiket erachter. Een rekeningnummer hoort sowieso niet bij een dienst buiten de deur: anders dan een omzetcijfer wijst hij wel degelijk een persoon aan.
Een exacte datum is preciezer herleidbaar dan een berekend getal en de vraag die de assistent moet beantwoorden gaat over de horizon van iemand, nooit over de dag zelf.
Een omzetcijfer in een notitie is precies wat er nodig is om iemand te beoordelen en het wijst niemand aan. Daarom telt een reeks met punten ertussen niet als nummer: in het Nederlands scheiden die duizendtallen. 1.250.000 is een omzet en geen telefoonnummer.
Waarom iemand dit wil, wat er thuis speelt, wat hij eerder heeft opgebouwd. Haal je dat weg, dan houd je een rij databasevelden over en geen kandidaat. De naam, het adres en de nummers zijn er dan al uit.
Alles wat uit een dossier komt
Daar bepalen wij zelf elk veld dat vertrekt. Een veld dat er niet in staat, gaat er ook niet uit. Er is geen pad waarlangs een naam alsnog meelift, want de lijst is met de hand samengesteld en niet automatisch afgeleid van de tabel.
Een naam die je zelf in een zin typt.
Verwijs je in het scherm naar een kandidaat, dan is de tekst al gemaskeerd voordat hij vertrekt. Typ je een naam los in een vraag, dan wordt er gezocht en vervangen. Die zoekopdracht kan missen: hij herkent twee hoofdletterwoorden achter elkaar en dus niet een formulenaam van één woord.
Dat staat ook zo in het scherm zelf, op de plek waar je typt. Niet in een voorwaardendocument.
Het antwoord komt terug met nummers erin en jij wilt namen zien. Die twee stappen zitten aan de goede kant van de grens, op het scherm van iemand die is ingelogd en het mag zien.
Het antwoord verschijnt terwijl het wordt geschreven. Bij elke tussenstand gaat de VOLLEDIGE tekst opnieuw door de laag heen en nooit het laatste stukje apart. Zou dat wel gebeuren, dan wordt Kandidaat-91 dat binnenkomt als Kandidaat-9 gevolgd door een 1, gelezen als Kandidaat-9: een link naar de verkeerde persoon met een zwevende 1 erachter.
De tekst wordt in vaste volgorde behandeld: eerst wordt alles wat op opmaakcode lijkt onschadelijk gemaakt, dan worden de dossiernummers vervangen door een link naar het dossier en pas daarna wordt de opmaak van het antwoord getekend. Andersom zou die opmaak zelf worden onschadelijk gemaakt en zag je de code in plaats van een vetgedrukt woord.
Niet ontmaskerd en daarna opgeslagen, maar precies zoals ze zijn verzonden en ontvangen. Dat is het controleerbare spoor van wat er werkelijk naar buiten is gegaan. Pas bij het openen worden de namen teruggezet, elke keer opnieuw.
Dat is met opzet en het is de eerlijke uitkomst. Een nummer dat je niet kunt thuisbrengen is duidelijker dan een naam die inmiddels van iemand anders is of dan een lege plek waar ooit iets stond. Deze CRM verwijdert bovendien zacht, dus komt een dossier terug, dan werkt de verwijzing vanzelf weer.
Aanmaken, bewerken en verwijderen zitten er niet in. Niet uitgeschakeld en niet afgeschermd: ze bestaan niet. Vraagt iemand om iets te wijzigen, dan legt hij uit dat hij dat niet kan en wijst hij het scherm aan waar het wel kan.
stappen per vraag, als plafond. Zonder plafond kan een model blijven rondlopen: iets opvragen, een onduidelijk antwoord terugkrijgen, hetzelfde opnieuw opvragen. Dat is geen storing maar een rekening. Tien is ruim genoeg voor de zwaarste vraag die deze negen beantwoorden.
verzonnen records, als jij ze hebt uitgezet. Wie demodata uitzet ziet ze ook op de statistiekschermen niet meer meetellen. De assistent volgt diezelfde instelling, want anders geeft hij een ander getal dan het scherm ernaast.
Geen vier schermen voor een vraag. Hij leest het dossier, het cv, de formules en de agenda en zet het antwoord in een alinea.
Dezelfde uitkomst als het scherm ernaast. Bij een matchvraag draait hij de engine van de CRM en niet zijn eigen redenering.
Hij zegt het als hij iets niet weet. Een niveau dat niet is vastgesteld is geen zwak punt maar een gat in het dossier en zo staat het er dan ook.
Een spoor dat je kunt nalopen. Elk bewaard gesprek staat opgeslagen zoals het is verzonden, dus achteraf is te zien wat er precies naar buiten is gegaan.
Geen naam, geen e-mailadres, geen telefoonnummer. Ze staan niet in het verzoek, dus ze kunnen ook niet in het antwoord staan.
Geen rekeningnummer en geen geboortedatum. De leeftijd gaat mee omdat de vraag daarover gaat, de datum niet.
Niets wordt gewijzigd. De assistent kan uitsluitend lezen. Aan zijn dossier verandert alleen een mens iets.
Een mens beslist. De assistent draagt voor en legt uit. Het besluit ligt bij een beoordelaar en of hij ervan afweek wordt vastgelegd.
Twee matchingsystemen die nooit worden opgeteld: een score met de redenen erbij en een passing in vier vormen die bewust geen cijfer geeft.
Naar matchingVijf soorten bevinding, vier gradaties zekerheid en de reis van een gesproken zin naar een geblokkeerde voordracht.
Naar bewijs